Ewa Zając-Sołowianowicz
Jest absolwentką Szkoły Baletowej w Poznaniu. W swojej karierze artystycznej pracowała w wielu prestiżowych teatrach m.in.: w Polskim Teatrze Tańca Conrada Drzewieckiego, w Operze Wrocławskiej, w której jako pierwsza solistka pojawiła się w takich przedstawieniach jak: „Sylfidy” do muzyki F. Chopina „Kopciuszek” S. Prokofiewa, „Gisselle”' A. Adama, „Harnasie” K. Szymanowskiego, „Fontanna Bachczyseraju” B. Asafiewa czy „Miłość Orfeusza” i „Śmierć Eurydyki” J. Łucinka. W latach 1982-1998 Ewa Zając-Sołowianowicz była pierwszą solistką w Niemieckim teatrze Hof. Wystąpiła tam w przedstawieniach baletowych: „Cudowny Mandaryn” B. Bartóka, „Szeherezada" Rimskiego-Korsakowa, „Carmen” G. Bizeta oraz „Trójkątny Kapelusz” M. de Falli.
Artystka otrzymała wiele nagród za swoje osiągnięcia artystyczne m.in.: Nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki - wyjazd do Kuopio na konkurs baletowy w charakterze widza, Nagrodę Srebrnej i Brązowej Iglicy od Prezydenta Miasta Wrocławia .
|
|
 |
 |
|
|
|
 |
|
|
|
||
